Willa Mussolini w Riccione mieści pierwsze włoskie muzeum zadedykowane turystyce: było to miejsce nadmorskiego wypoczynku Duce, zakupione przez Donnę Rachele w 1934 roku, zamienione później na obserwatorium przepływów turystycznych, które samo w sobie jest nadal przedmiotem badań licznych intelektualistów.

Willa to dwupiętrowa konstrukcja z wieżyczką, portykiem i ogrodem. W latach osiemdziesiątych groził jej upadek, została jednak poddana renowacji przez Gminę Riccione, która do 35 lat zarządza budynkiem na koszt właściciela, Fondazione Cassa di Risparmio di Rimini.

Willa Mussolini odegrała ważną rolę w rozwoju turystycznym riwiery w okresie międzywojennym: fakt, że została wybrana przez Duce, niezaprzeczalnie wylansował wybrzeże Emilii Romanii. Dom ten znany jest nie tylko z racji tego, że gościł znane osobistości, zagranicznych polityków, dyplomatów, ale także w związku z tym, że Claretta Petacci postanowiła zostać później w Rimini, brat Arnaldo osiadł w Cesenatico, a Italo Balbo w Cattolice.

Można uznać, że miejsce to nadaje się na różne nowe przeznaczenia, ale przede wszystkim na siedzibę działalnośći kulturalnej związanej z historią, na miejsce obserwacji i dokumentacji aktywności turystycznej riwiery. Muzeum, jak wyjasnił ekspert w dziedzinie turystyki Giancarlo Dall'Ara, zostało zrealizowane za pomocą dynamicznej techniki prezentacji, która prowadzi zwiedzającego na wycieczkę w poszukiwaniu włoskich ciekawostek turystycznych.

Willa Mussolini to także laboratorium: grupa ekspertów studiuje tendencje przepływów turystycznych, podejmując na przykład wyzwanie opisania chińskiej turystyki. Organizowane są w niej również tematyczne badania, spotkania i seminaria.